De roos binnenin
2020 12 01 Ervaringsverhaal cokkie
Nadat mijn lieve Huub drie jaar geleden overleed, moest ik op zoek naar een nieuwe invulling van mijn leven. Wat heeft hij een grote leegte achtergelaten.
Het Toon Hermans Huis was, in de zesenhalf jaar dat hij ziek was, voor ons beiden een hele steun in de rug. Daar konden we ons zelf zijn en daar had men aan een half woord al genoeg. Huub ging structureel naar de “Stoere soep” en ik naar de creatieve expressie. Sinds kort is er ook een damesvariant van de soep voor mannen, de “Soeptrienkes. Je raadt het al, voor dames.
November jl. ging ik er voor de eerste keer naar toe. Nadat de groentes gesneden waren en de soep stond te pruttelen, werd het verhaal van ‘de roos binnenin’ verteld. Hierin stond:

“Een van de beste dingen die een mens kan doen is voorbij de doornen kijken en de roos ontdekken, niet alleen in zichzelf maar ook in de ander”

We spraken hierover door en al gauw kwam het gesprek op de coronamatregelen en wat dit met iedereen gedaan had?
Ook voor mij is het geen makkelijke tijd maar ik wil dat Huub trots op me kan zijn en ik weiger daarom om in een hoekje van de bank te gaan zitten wachten totdat iemand me redt uit mijn eenzaamheid.

Kerststukjes
Daardoor kwam ik op de gedachte dat er vast meer mensen eenzaam zullen zijn. Wat zou ik voor hen kunnen betekenen? Het idee ontstond om kerststukjes voor hen te gaan maken maar realiseerde me dat ik dat niet alleen, zonder Huub, kon. Zonder zijn meedenken, zijn bevestiging, zijn complimenten. Praktische steun zoals koken, de was wegwerken of zorgen voor een drankje. Welke plannen ik ook had of aan het uitwerken was, ik kon op zijn steun rekenen en hij was altijd bereid om te helpen. Dit samen ‘rond rommelen’, zijn onvoorwaardelijke liefde en geloof in mij is een diep gemis. Ik besloot om hulp te vragen aan onze kerkelijke gemeenschap en nu wordt mijn idee door meerdere mensen gedragen. Een aantal mensen ging met me meedenken en ontstond er een concreet plan. Er is in de kerk een oproep gedaan om mensen die eenzaam zijn of een oppepper kunnen gebruiken, bij mij aan te melden voor een kerststuk. Dit kan dan in de week voor kerst bij me opgehaald worden. Ik heb al veel hulp aangeboden gekregen. Er zijn mensen die kaartjes voor me printen, bakjes brengen, maar ook vervoer aanbieden om materialen op te kunnen halen. Op de eerste dag dat dit project bekend gemaakt werd had ik al tien aanmeldingen.

Dankbaar
Het maakt me dankbaar. Zo zie je maar dat, wat als een klein idee begon, zoveel impact kan hebben. Het maakt het gemis niet minder maar wel dragelijker. Ik zie gauw mijn eigen doorns, Huub zag de roos. Ik ben geneigd de roos geen water te geven en (mijn ideeën) dood te laten bloeien. Dat heb ik met mijn kerststukjes project gelukkig niet gedaan.
En ook hierin zie ik dat Huub gelijk had: Het Toon Hermans Huis maakt je niet beter, maar je voelt je wel beter als je er weggaat.

Cokkie Minten
December 2020
Web Analytics